Grenzeloos genieten in West Zeeuws-Vlaanderen.
Zonder problemen komen we op 31/08/2005
aan in Ijzendijke. In de oude brouwerij. “Cadsandria”,
smaakt ons de bolus koffiekoek.
Na de vakkennis van de kunstsmid aangehoord te hebben, starten
we aan een interessante wandeling die ons brengt naar het marktplein.
Daar blijven we stilstaan bij een recent kunstwerk door Guido
Metsers: Prins Maurits zit voor een schaakbord dat West Zeeuws-Vlaanderen
voorstelt in 1604. Maurits doet strategische zetten om de Spanjaarden
te nopen tot terugtocht na de 80-jarige bezetting.
In het mooie vroegere stadhuis zijn we
vol interesse voor het streekmuseum: de Cadzandse kamer pronkt
met oude klederdrachten en ambachten zo’n 100 à 150
jaar terug. Het boerenpaard in er ook niet weg te denken.
In de Nederlands Hervormde kerk vernemen we hoe het gebouw tot
op heden evolueerde. Een houten herinneringsbord zal blijven getuigen
van de vergeefse poging door de Spaanse soldaten in 1623 om de
vesting te heroveren:
God heeft gemaect te niet
d’ aenslagh onzer vijanden.
Waervan men nogh hier siet
Kurck en leer ’t haren schanden.
We verlaten Ijzendijke na het hersteld
ravelijn gezien te hebben. Oostburg vergast ons op een lekker
lang middagmaal. Het symbool van deze stad is de Eenhoorn wat
duidt op de kracht en de moed van de bevolking.
In Sluis wachten ons 2 gidsen die fier zijn dat Johan van Dale
hier geboren is en de maker is van het Woordenboek ter Nederlandse
taal. De historische wallenwandeling maken ons vertrouwt met grachten,
poorten, muren en uitkijktorens. Langs de molen komen we aan het
enige Vlaamse Belfort van Nederland uit de 14de eeuw met een rijke
raadzaal, een van de mooiste van Nederland. Vanaf de toren van
het Belford hebben we een prachtig uitzicht over het Zeeuwsvlaamse
landschap: Brugge is op 18 km, de zee op 10 km.
Tijdens de 80-jarige oorlog wilden de
Spanjaarden Sluis weer veroveren. Ze spraken af: als de stadhuisklok
luidt gaan we ten aanval. Alleen … de klok luidde die nacht
niet. Klokkenluider Jantje van Sluis had te diep in ’t glas
gekeken. Jantje kan je zien in één van de torenvensters
met 3 klokken naast hem Sluis heeft veel te bieden door zijn rijk
verleden.
Rest ons nog Groede aan te doen waar een
vlotte verteller ons het verhaal doet van de Lutherse kerk, gebouwd
door verbannen protestantse Oostenrijkers die te voet naar Groede
kwamen. De straten hier zijn enig, we wanen ons terug in de tijd
dankzij al de activiteiten door het Vlaemsche Erfgoed op touw
gezet. Deze herinneringen duiken op als we in de dorpsherberg,
de grutterswinkel, het kapsalon de Smedery, de timmerwinkel binnen
wandelen.
Wij doen ons tegoed aan een degelijke broodmaaltijd en luisteren
in het Huistheater naar Adrie Oosterling met zijn fijne presentatie.
We wanen ons terug in een ver verleden als we langs het vredige
dorpsplein rond de kerk Groede een tot weerziens wuiven.
Heimweevolle groet
Julia |