Met de bus maakten we een korte rondrit in de Westhoek, langs hopvelden, boerderijen, windmolens, oorlogskerkhoven ...

We bezochten Lijssenthoek, een Brits militair kerkhof uit de Eerste Wereldoorlog.
Hier rusten 10.779 gesneuvelden. Hier wordt men stil bij het zien van de tientallen lange rijen witte zerken en kruisjes, stille getuigen voor de onmenselijkheid van de oorlog.
Onder hun naam, hun leeftijd, allemaal jongens van vooraan in de twintig, naar ons gestuurd om ons te bevrijden van de Duitse bezetting. Het jongste (15 jaar) en oudste slachtoffer (52 jaar) liggen broederlijk naast elkaar.
Er zijn ook grafzerken van Duitse krijgsgevangenen en Chinees ontmijningspersoneel, Fransen en Amerikanen. Lijssenthoek is het tweede grootste Britse kerkhof in de Westhoek, na Tyne Cot in Passendale.
Er liggen zo’n 180 oorlogskerkhoven verspreid in de Westhoek.

Nadien reden we met de bus “over de Schreve” naar het piepkleine dorpje Terdeghem waar we het kerkje bezochten.

Daarna keerden we naar naar Poperinge terug voor het lekker avondeten in Restaurant Quadrille, een oud verbouwd hopmagazijn.

Om 20 u stipt woonden we de Last Post bij onder de Menenpoort in Ieper.
De Menenpoort, de oude toegangspoort van de stad, waar de soldaten in de Eerste Wereldoorlog onderdoor liepen op weg naar het front - velen onder hen voor de laatste maal - is een gedenkteken geworden. Hier staan de namen van ongeveer 55.000 vermiste soldaten uit het Britse Gemenebest.

Deze ceremonie wordt elke dag gehouden als eerbetoon aan de honderdduizenden gesneuvelde soldaten. Honderden poppies (klaprozen) worden in kransen of op een kruisje neergelegd als herinnering aan een dierbaar iemand.
Elke dag staat het leven in Ieper even stil, elke dag herdenkt Ieper zijn doden, en elke dag symboliseren de klanken van de trompettisten de zinloosheid van de oorlog.

Irma

Terug naar het overzicht