SURINAAMSE AVOND in HET KASTEEL van HORST

Vrijdag 25 augustus 2006

’t Kasteel van Horst … rustig staat het daar … al eeuwenlang, ’t is overtrokken.

17.15u de lichten in “’t Wagenhuis” branden; er zijn er al enkelen op post … kwestie van een goeie plaats te hebben of met vrienden en /of kennissen te kunnen samenzitten …
meestal dames … ge moet toch Uw babbelke hebben.

Jef en Els komen er aan … Els, met sacoche, doet haar best : “Lieve mensen …”

’t Wordt warm … ’t volk arriveert … 120 man, ’t is niet niks … Ray Heeren, de
welbekende muzikant, maakt zich klaar.

De ambassadeur met zijn dame én zijn secretaresse worden ontvangen zoals het hoort,
maar zonder veel protocol, gewoon, eenvoudig.

Achille Claes, eerste schepen van Holsbeek, ondertussen ook gearriveerd, doet de officiële verwelkoming, maar kan niet nalaten er een korte verkiezingsspeech van te maken; zijne Excellentie neemt dan het woord, dankt voor de uitnodiging en benadrukt de goede relaties tussen Vlaanderen en Suriname. Zou de taal daar voor iets tussenzitten ?

Jef Vuerinckx, voorzitter van De Morgenster, verwelkomt eveneens de ambassadeur en zijn dame; hij vertelt over de eerste contacten in 1997, over zijn reizen naar Suriname, het Indianendorp “Donderskamp” dat De Morgenster als het ware “aangenomen” heeft en sponsort.

De trend is gezet, de ontspannen sfeer zit er in, ’t belooft goed te worden.

Patrick Desmet, ruim groter dan de doorsnee Hollander, zingt een paar aria’s uit bekende opera’s; hij heeft een unieke stem en zong een laatste … en een laatste … en een allerlaatste. Het publiek wilde nog meer, maar aan alle schone liedjes komt er een eind.

Ondertussen staat er een lange file voor de soep en achteraf voor de magnifiek versierde borden van de voorgerechten, één met vlees en één met vis.

De borden heeft men gelukkiglijk laten staan.

In dranken keuze genoeg, ofwel bier of water, ofwel witte, rosé of rode wijn van Alto Rio, een welbekende wijnstreek uit Spanje. Een beetje jong maar toch lekker.

Bij de warme hoofdschotel is de keuze dikwijls niet gemakkelijk; alles lijkt zo aantrekkelijk smakelijk.

Dan is het boven te doen. Vier danskoppels tekenen zwierige patronen op de dansvloer; velen neuriën mee en moeten zich inhouden om mee te doen.

Els kan er wel de spanning in houden, de grote attractie moest nog komen én niemand die wist wat het was.

Iedereen nieuwsgierig ! Els glundert.

Maar eerst de tombola volledig ten gunste van de getroffenen van de watersnood in Suriname; iedereen koopt wat en iedereen wint wat …
de hoofdprijs gaat naar de ambassadeur zelf: een verblijf et alles erop en eraan in Oostende, waar hij … nog nooit geweest is !

Plots muziek en in de schijnwerpers is daar een wervelende, lichtblauwe libel als het ware, die dartelt, spartelt, die danst en alle mogelijke en onmogelijke ritmische bewegingen maakt met haar superlenig lichaam en zo ook haar vrouwelijke vormen tot in de perfectie laat uitkomen. Prachtig gestyleerd, zonder excessen.

Een opwindend en verassend spektakel met nadien een tweede, even spectaculair en gevariëerd optreden … ze flaneert langs de tafels…, een vluchtige flirt … de flashes flitsen op en aan … een souvenir van een onvergetelijke avond.

De goed voorziene en gevarieerde desserttafel wordt bewonderd, er wordt geproefd en genoten, tussen een dansje door, want Ray Heeren blijft maar spelen, liedjes die herinneringen oproepen aan de tijd van toen …

’t Dansen is niet altijd wat het ooit geweest is maar tot in de late uurtjes wordt toch dapper meegedaan.

Jef, Els en de hele staf, proficiat.

Verslag: Clement,        Foto's: Theo

Graag het antwoord in ons gastenboek !!: Klik hier