Achtdaagse Rondreis door Puglia
“Onbekend en verrassend”
van 25 september tot 2 oktober 2007
Puglia = Apulië
‘Onbekend en verrassend ‘ staat er op het
reisoverzicht en inderdaad deze reis die ons naar Apulië,
de hak van de laars van Italië brengt, is een openbaring.
De regio Apulië omvat vijf provincies zijnde Bari,
Brindisi, Foggia, Lecce en Taranto.
Bari is de regio- en provinciehoofdstad, de andere provincies
zijn eveneens genoemd naar hun hoofdstad.
In de provincie Foggia ligt het nationale park Gargano.
Apulië grenst aan de Adriatische Zee in het oosten en de
Ionische Zee in het zuiden.
Graanvelden, wijngaarden, uitgestrekte gebieden olijf- en amandelbomen
domineren het landschap. Geschiedenis en cultuur is er overal.
Geniet met ons van deze reis.

BARI,
waar we in Italië aankomen

De Italiaanse regio’s.
Wij bezoeken Puglia.

Dinsdag 25 september
We verlaten het koude Brussel om -zo hopen we althans-
over een paar uren in het zonnige Bari aan te komen.
Maar boven Italië kleurt de lucht grijs en druppels op de
vliegtuigraampjes vertellen ons dat het in Bari regent. Het is
echter niet koud en Antonio, onze chauffeur voor deze rondrit,
brengt ons door het natte landschap naar Mattinata, twee uur noordwaarts.
We vernemen dat de regen een zegen is voor de streek, want het
is van juni geleden dat er nog water uit de hemel viel.
Hotel Apeneste heet ons welkom met een lekker avondmaal en een
goed bed.

Apeneste het
restaurant
Woensdag 26 september
Het regent niet meer als Antonio de bus start voor
een rit door de Gargano in de provincie
Foggia. Gargano is een uitgestrekt gebied dat tot Nationaal Park
is uitgeroepen en waarvan Mattinata een van de modernste plaatsen
is.

Een Nederlandse gids houdt ons gezelschap. Een slingerende
weg omhoog leidt naar Monte
Sant’ Angelo, de oudste stad van de Gargano en tot in de
18 de eeuw ook de voornaamste. Beneden ons ontvouwt zich een prachtig
landschap met in de verte een blauwe zee badend in de zon, boven
ons bergen in een dichte mist gehuld.


Het is echt koud als we uit de bus stappen en de mist
grijpt mysterieus om ons heen. Maar de ondergrondse grotkerk,
76 treden naar beneden, baadt in een warm licht. Het is een indrukwekkende
plaats, centrum van dit belangrijk bedevaartsoord.

In de namiddag zijn we in San
Giovanni Rotondo, dat dank zij Pater Pio, de voornaamste
plaats van de Gargano is. We bezoeken de oude kloosterkerk en
de grote nieuwe moderne kerk van architect Renzo Piano, die plaats
biedt aan 7.500 mensen. Een mooi gebouw, die nieuwe kerk! Ze staat
te midden van een groot plein met 40 olijfbomen (aantal vastendagen)
en een waterloop,’de Jordaan’, die uitmondt in de
doopvijver naast de kerk. Het museum van de heilige Pater Pio
is zo overladen met bijkomstigheden dat het je uiteindelijk niet
meer aanspreekt.





De ganse dag blijven we in het natuurgebied dat doorsneden
is met ontelbare lage stenen muren.. Met zo’n ‘mura
secca’ worden de eigendommen afgebakend. De streek is er
dan ook van doorspekt. In de olijfgaarden begint de voorbereiding
voor de oogst : de grond rondom de stam, ter grootte van de kruin,
wordt mooi gelijkgemaakt. Bij de pluk, die met de hand gebeurt,
wordt onder de boom een zeil gelegd, want olie van prima kwaliteit
is niet mogelijk als de olijven in contact zijn geweest met de
grond.
Via de lungomare van Manfredonia
bereiken we Apeneste.

En de nacht valt over Mattinata.

Verder door
naar donderdag 27 september
|