8-daagse vlieg- en rondreis Zuid Marokko
met veel cultuur en natuur

van dinsdag 27 september tot dinsdag 4 oktober 2005

27 september: na een fel vertraagde vlucht zetten we voet aan wal in Agadir.

28 september: in de zeer vroege uurtjes intrek in hotel Oasis:
Om 8uur ’s morgens kijken we hoe stoere vissersboten ambachtelijk vervaardigd worden uit eucalyptushout. We maken mee hoe de sardienenvangst binnenloopt en zien hoe de visverkoop verloopt in de criée. De kasbah,vroegere versterkte graanopslagplaats op 236m boven de stad hadden we geen zicht door de dikke mist.
In een Herboristerie kregen we ronkende uitleg over hun wonderproducten. Veel mensen hapten toe door de toch gewiekste verkoper. Onze eerste lokale soek betraden we in Inezgane in de Sousvallei. Een welverdiende siësta na de lunch. Voor de liefhebbers om 17u te voet naar een winkelcentrum met uitgebreide keuze. Per taxi naar ons hotel.

29 september: van Agadir volgen we de Sousvallei langs Taroudant met gekanteelde stadsmuren van roodbruine aarde. We zitten in de uitlopers van de Anti-Atlas.
Later op de dag wandelen we door een opmerkelijk vestingdorpje naar de kasbah Ait Benhaddou. Bij het binnenrijden van Ouarzazate staan we verwonderd te zien in het atelier van het fossiele gesteente. Degelijk sierlijk en artisanaal. We betrekken onze kamers in Residences Karam.

30 september: Daguitstap naar Zagora 165 km.
We verwijlen even bij de kasbah van Tiffoultoute, ten dele veranderd in een hotel. Hier klepperen de ooievaars op de nesten op de torens. We volgen de Z-O richting: het dal van de Drâa met 6 opeenvolgende oases.
Na Agdz wordt de rivier bereikt. Mooie zichten op Ouarzazate en over het dal van de Drâa. Prachtig bloeiende laurierstruiken en dadelpalmen zijn ons deel. Zagora was evenals Ouarzazate een belangrijk Frans steunpunt van 1927 tot 1934. De bibliotheek met koraangeschriften op gazellehuid uit de 13e eeuw was spijtig genoeg niet toegankelijk. Wel liepen we in Tinfou op de natuurlijke, zeer hete zandduinen.
Langs een wirwar van straatjes kwamen we bij een pottenbakkerij met toonzaal wat aanzet tot kiezen en kopen. Onze dag rondt af in 'La maison berbère': tapijtweverij. Bij een glaasje thee en de nodige uitleg lieten velen zich weer bekoren en kochten een vloerkeed. De weg terug naar Ouarzazate zongen we er lustig op los. Holadi-holadio, holadi-hopsasa, holadié 2x. Ons onmisbaar Marokkaans begeleidende trio hadden er veel pret aan.

1 oktober: Bezoek aan de Dadèsvallei ook genoemd de weg van de 1000 kasbahs en de Rozenvelden. De onbeschrijfelijk prachtige vergezichten en versterkte berberdorpjes uit klei zitten vast in ons geheugen. Een super hotel met heerlijke lunch om op krachten te komen.
Even buiten Tinerhir begint de slingerweg naar de kloof van Todhra. We genoten van de wandeling door de 30 m brede en 300 m hoge kloof. Ik verloor er de tijd bij! Vermoeid maar voldaan reden we weer naar Ouarzazate.

2 oktober: Ontiegelijk vroeg uit de veren, we viseren Marrokech vandaag.
Als opwarmer voor de ochtend kregen we het interessant bezoek van de kasbah Taourirt die plaats biedt aan 3000 mensen. Het lijkt op een middeleeuws kasteel, dikke muren, gelegen op strategische punten. Het is een indrukwekkend gebouwencomplex van steen of aangestampte aarde. Het werd door stamhoofden gebouwd om hun mensen te beschermen tegen de aanvallen van vijandelijke stammen. We moeten door en over de Hoge Atlas langs de Tizin Tichka pas 2260m. We krijgen een onvoorstelbaar grandioos schouwspel! De kleurschakeringen zijn adembenemend mooi. De kleine dorpjes zitten geplakt tegen de hellingen. Bij elke fotostop zijn we sprakeloos door de fantastische overweldigende landschappen. Onvergetelijk!!!
In Marrakech zijn uitgestrekte palmbossen, roze muren en de indrukwekkend hoge Koutoubia minaret: 68m hoog op een vierkant grondvlak van 13 bij 13 m. door Mansour de Gouden opgericht tussen 1578-1602. Langs een smalle gang krijgen we toegang tot de graven van de Säadiërs. In totaal zijn er meer dan 150 graven van vorsten, familieleden, kinderen, concubines en dienaren. Er zijn hoge Carrara marmer zuilen, de wanden zijn bedekt met tegels en met snijwerk uit cederhout.
Marrakech heeft geweldige stadsmuren die de Medina, het Arabische stadsdeel, van de Mellah, de Joodse wijk, geheel omsluiten; onderbroken door een aantal grote poorten. Het weelderige Bahia paleis liet de grootvizier optrekken aan het eind van de 18e eeuw. Op labyrint-achtige wijze aangelegde zalen, kamers, gangen en tuinen hebben als enig rustpunt de grote binnenhof met daarrond de grote riad, beplant met cipressen, sinaasappels-en mandarijnbomen en planten begroeide tuin. Er waren de verblijven van de favoriete concubine en de verblijfplaats van de vele bijvrouwen: 250.
Volgt dan een geleide dwaaltocht door de soeks: de kleurige wolstrengen, de leer en babouche verkopers, de helklinkende smeden, de vlijtige houtbewerkers, de muziekinstrumenten en nog veel meer. Tegen valavond kwamen we moe,... pardoes op het Djemaa El Ina plein. Dat plein ontpopt zich tot openluchtvermaakcentrum, een soort van kruising tussen markt en kermis. Een drukte van belang! We zijn aan rust toe.

3 oktober: Eer we Marrakech verlaten, pikken we de tuin van Menara mee.
Het is omsloten door een muur van 800 m bij 1200 m. Een waterbassin van 150m bij 200m. We zetten koers richting Essaouira gelegen aan de Atlantische oceaan. Typisch onderweg zijn de arganiabomen met wijduitstaande frisgroene takken. In die oerbomen zitten geiten die dol zijn op de bladeren en de vruchten die lijken op grote olijven. Deze worden geperst tot keukenolie, cosmeticaproducten en voor verlichting.
Tijdens onze zonovergoten namiddag drentelen we door het vroegere Mogador dat in 1956 Essaouira werd. Het wordt genoemd: de kleine ommuurde, de wind- en surferstad. We verlaten node de blauw-witte havenstad, snuiven de verse visgeuren op aan de haven en rijden zuidwaarts naar Agadir dat ons al bekend is.

4 oktober: Onze laatste voormiddag flaneren we langs de azuurblauwe oceaan en nemen als herinnering de leuze mee die op de bergflank in’t groot prijkt:
                           GOD
VADERLAND             KONING
Enkele namijmeringen: Vergeef me de tekortkomingen en hiaten in dit relaas. Mochten we ooit weer Marokko aandoen, zal heel het zuiden allicht geëlectrificeerd (geëlectrocuteerd) zijn Inch Allah!
Waar ter wereld bood men je verse dadels aan, in een uit palmblad gevlochten mandje voor €1. In Marokko natuurlijk, waar gewone berbermensen creatief en commercieel zijn, waar je een jonge cameleon en een schitterend gekleurde leguaan mocht aaien. Ongelooflijk!!
Kunnen we ons een voorzichtiger en vriendelijker buschauffeur voorstellen, een altijd behulpzame begeleider and last but not least een zeer beslagen gids, leergierig, geboren verteller onze Mohamed. We troffen het, we schoten roos.

Warme Zuid-Marokkaanse groet,
Julia