Ethiopie
Oktober 2005

De wieg van de mensheid stond in Oost-Afrika.
In Ethiopië vinden we de oudste beschaving met een indrukwekkende cultuurgeschiedenis. Het keizerrijk kende zijn bloeiperiode in de 18e eeuw en kwam ten val met de afzetting in 1974 van Haile Selassie, die de laatste “Koning der Koningen” was. Hij liet zich dan ook als een god bedienen. Zijn naam klonk me niet vreemd in de oren en toen er in 2005 sprake was een reis naar Ethiopië te organiseren, wou ik dit avontuur beslist meemaken.

Van 10 tot 24 oktober 2005 vertrokken we met reisleider Walter Mensaert, enkele leden van “Morgenster “ : Rachel, Huberte, Sonia, de twee Jozef(fen) en ikzelf Magda naar het ons onbekende Ethiopië. Zij kunnen beamen dat het een indrukwekkende belevenis werd.

Zitten jullie gemakkelijk ?….. wel hier dan mijn verhaal.

Vertrek vanuit Schiphol met Ethiopean Airlines naar ADDIS ABABA, overnachting in het Hilton Hotel. Met een binnenlandse vlucht naar een vrij grote en rijkere stad : GONDAR .
Bezoek aan de Royal Enclosure : dit is een parkachtig terrein met verschillende kastelen en bijgebouwen. Het prachtige 17e eeuws paleizencomplex van koning Fasilades springt onmiddellijk in het oog.
Buiten de stad ligt het bad van Fasilades alwaar het jaarlijks, op 19 januari , gebruikt wordt voor het religieus “Timkat” of doopsel feest. We bewonderen ook de Debre Berhan Selassie kerk met haar beroemde plafond- fresco’s der 80 Engelen.
In deze omgeving bevindt zich ook de Dashen-brouwerij, het bekendste biermerk van Ethiopië.

Met een geaklimatiseerd busje vertrekken we naar BAHIR DAR (letterlijk : aan de oevers van het meer). Van hieruit doen we een uitstap naar de spectaculaire Blauwe Nijl-watervallen. Na de regentijd is het gedreun, van deze 50 meter hoge watervallen, overweldigend. Het moet wel gezegd dat ik maar halverwege de lange hoge klim geraakt ben en dus deze watervallen slechts op foto’s heb gezien.(spijtig want de anderen vonden ze prachtig)

Per motorboot varen we op het TANA-meer, en bezoeken op enkele schiereilandjes verschillende eeuwenoude kloosterruïnes . De muurschilderingen en kerkschatten , onder de vorm van kruisen en kronen, behoren tot de mooiste van Ethiopië. In één van de kloosters, Tana Kirkos, zou de Ark des Verbonds 800 jaar lang verborgen gehouden zijn. Op het Zegie eiland bewonderen we de Ura Kidane Mihret kerk. Het weder is warm en ik ben een beetje jaloers wanneer ik een visser rustig in zijn papyrusbootje voorbij zie dobberen. (zalig………)

Na een lekker ontbijt vertrekken we voor een overgangsrit naar LALIBELA. De afwisselende landschappen zijn een streling voor het oog . Verschillende fotostops zijn voorzien en ik mag je verzekeren : er is nogal gefilmd en gefotoshoot………..Pittig detail, tijdens onze picnic verschenen plots, als uit het niets, enkele kindjes (met plastieken zakjes) . Natuurlijk kregen ze van de groep allerlei geschenken zoals bics, snoep, soms kleedsel en juweeltjes (die vooral Harry meegebracht had). Deze kinderen stonden , met speciale roeptonen , in kontakt met deze welke boven op de hoge bergen waren achtergebleven..

Lailibela is een gekend pelgrimsdorp, gebouwd op een vulkanische rotsachtige ondergrond.

Vroeger kende men deze plek als ROHA. We bezoeken de 11 (elf) rotskerken. Deze zijn uit keiharde steen gehouwen en met elkaar verbonden via een ondergronds doolhof van gangen. Ze zijn genoemd naar Koning Lalibela en worden als het 8e wereldwonder beschouwd.
Kleine opmerking : bij het betreden van elke kerk : schoenen uit, bij het verlaten schoenen aan. Weet je, dat vooraleer te vertrekken , Walter ons gezegd had “ plastieken zakken mee te brengen om onze voeten te beschermen tegen de vlooien “, want overal in de kerken ligt er tapijt, maar die zag er niet uit. Maar waar waren onze zakjes ………? ja natuurlijk in de valies in het bagagerek van de bus ,. Het viel echter nog mee want niemand werd gebeten.

Met een 2e binnenlandse vlucht vliegen we naar AXUM één van de culturele hoogtepunten van onze rondreis. Axum was de eerste hoofdstad van Ethiopië van de 1ste tot de 10e eeuw. De attractie van het hartje Axum zijn de obelisken.. De grootste is een zilvergrijze granieten wolkenkrabber , monolitische steles . De ruïnes van het paleis van koningin Sheba, de graftombe van Ramha, één van de koningen van Axum, werden ook bezocht. Vrouwen mogen de kerk van Maryam-Tsion, ( Zion Mary) niet betreden, in deze kerk zou de Ark des Verbonds of Tabot , bewaard worden. Eveneens in de omgeving van Axum betreden we de pre-axumatische Yeha-tempel en het Debre Damo Klooster

Terugvlucht naar ADDIS ABABA alwaar het historische- als het moderne stadsdeel aan bod komen. Bezienswaardigheden troef in deze hoofdstad : archeologische/nationaal museum, etnografisch museum, Universiteit, kathedraal, Entoto , de Sint Maria kerk en de kerk van St George, een kunstgalerij. De Markato is één van de grootste markten van Afrika . Hier is werkelijk zoals men zegt : alles!!!! Onderverdeeld in : groenten/fruit, kleedsel/schoenen, vlees/vis , eet-standjes enz. .
Vraag me niet de geur te beschrijven op het vlees/vis-gedeelte, hier zou zoiets uit de vleesafvalcontainer komen. Sommige plaatsen waren overdekt, dus schaduw, maar door de vele drukdoende zwetende mensen en bedelende kinderen , hebben we daar niet teveel tijd verspild want ook hier vooral: in groep blijven en alles goed bijhouden. Ja, als blanke mens val je nogal op in die donkere massa.

In ons programma werd er ook tijd gemaakt om de projecten van “Siddartha” te bezoeken. .

* Addis Hiwot (Nieuw Leven) hier worden jonge vrouwen, die in de prostitutie terecht kwamen , opgeleid om, na 2 jaar, zelfstandig in hun levensonderhoud te voorzien . Ze leren er vooral weven en/of borduren en wederom zelfrespekt te krijgen. Na de rondleiding hielden ze voor ons een koffieceremonie. Verrassend !

* Little Heaven (Kleine Hemel) een tehuis waar ongeveer 30 aids kindertjes tussen de 4 en 10 jaar , door de zusters van Moeder Theresa , dag en nacht worden bijgestaan om hun laatste levensjaren ( +/- 2 ) zo aangenaam mogelijk, door te maken. Hier werden we door de kindjes op een welkomsliedje onthaald. Echt pakkend !!

* Circus “Andinet” : Caprioolkinderen. Deze kinderen tussen de 8 en 13 jaar leven als ratten in de riolen. Ze hebben geen famillie , eten wat ze in de vuilbakken vinden. Diegene die het geluk hebben in dit project te zitten, volgen intensieve circustrainingen. Dit vraagt concentratie en zelfdisipline . Het geeft hen zelfvertrouwen en een soepel gespierd lichaam , en een zekere betere toekomst. Gedurende ons bezoek hebben ze daar een demonstratie gegeven van het kan niet beter. We waren allemaal aangenaam verrast en het applaus dat we ten beste gaven loog er niet om. De deelnemers glunderden.

Onze tocht gaat nu per jeep (5 stuks) verder in zuiderlijke richting naar ARBA MINCH (de Veertig Bronnen) via de dorpen SHASHEMENE en SODO. We bevinden ons in het gebied van de WOLEYTA, die mooie ronde hutten bewonen. Nabij SHASHEMENE bezoeken wij de Kanbate en hun typische woningen.

Het NECH-SAR Nationaal Park ligt op een landengte tussen het ABAYA en het CHAMO meer. Op de uitgestrekte grassavanne ontdekken we de zebra’s, gazellen, neushoornvogels……

’s Namiddags is er een boottocht( 2 schamele kramikkels) op het diepblauwe Chamo meer alwaar we een 3 tal nijlpaarden observeerden die plezier maakten en af en toe met hun grote kop boven water kwamen. Wat de krokodillen betreft, wel die lagen of stonden heel stil op de oevers , met hun bek wijd open, te zonnen.

In de OMO vallei, waar men doorrijdt, leeft een kleurrijke mengeling van volkeren in harmonie naast elkaar: het Konso volk, de Dorze stam en de Chencha. De ommuurde dorpen van de Konso zijn een wirwar van kleine paadjes , steegjes en hutjes. De terrassen op de heuvels zijn bedekt met gierst, waarvan ze hun eigen wijn brouwen.
Wij hebben ook een bezoek gebracht aan “New York”, dit is een prachtig geërodeerd landschap. Machtig !!

Op de trip naar YABELO bezoeken we een zoutwinning. Hier heb ik ook forfait gegeven, want die zoutwinning was gelegen op de bodem van een grote diepe krater. Enkele van de groep hebben hier toch de afdaling gemaakt . De afdaling zou 1 uur duren . Op de terugtocht is het voor een paar mensen rood voor de ogen geworden. Terugkomen langs hetzelfde smal pad met onregelmatige rotsachtige trappen , is voor ons westerlingen misschien wel dodelijk. Maar “chapeau” voor diegene die het gedaan hebben. Proficiat !

Via AWASSA rijden we naar de Bishangari Lodge gelegen aan het Langana Meer. Hier kunnen we even genieten van de voor ons toch zo nodige , sanitaire, luxe. De laatste dag van ons verblijf in Ethiopië brengen we door met een bezoek aan het Shall-Abijatta park. Wij rijden terug naar ADDIS ABABA via “The Great Rift Valley. Dit vulkanisch gebied strekt zich uit vanaf de Rode Zee tot aan de Keniaanse grens. Het ZIWAY meer is de favoriete pleisterplaats voor bontgekleurde vogels. Het HORA meer staat garant voor rust en stilte.

Vooraleer we terugvliegen naar onze “thuis”, worden we getrakteerd, in een gezellig restaurant, op de traditionele “indjera” .

Nu, na zovele maanden, is het me pas mogelijk om slechts een gedeelte van al de opgedane indrukken en gevoelens, op papier te zetten. Ethiopië is een prachtig land met mooie landschappen. Het getuigt van vergane grootheid. De mensen zijn er arm, héél arm, zeker vergeleken met onze normen. Het is in mijn ogen een “mannenland”.
De vrouwen werken vanaf ze opstaan tot ze gaan slapen. Hebben de zorg voor de kinderen, (gemiddeld 6 per gezin) ,en dienen creatief te zijn met de gewassen die ze zelf telen .
Om vuur te maken hebben ze hout nodig dat ze dan zelf bijeenzoeken en op hun rug naar huis toe dragen. Het water wordt door , zelfs heel, kleine kinderen aan een waterkant of reservoir met plastieken jerrycans van +/- 15 kg , te voet over lange afstanden gehaald.
De meeste mannen lopen op straat, met hun onafscheidelijke lange stok, aan de hand of over de schouders. Werken zie je ze amper doen. Kinderen moeten naar de school gaan en zijn per klas en ouderdom in aparte gekleurde uniformen gekleed. In het straatbeeld zie je ook vele gehandicapten en bedelende mensen. Schrijnend!

Deze reis had ik voor geen geld willen missen. Het was een ongekend land, maar na die korte maar zo interessant reis blijven de indrukken nog steeds door mijn geest spelen.

Dank aan “Morgenster” die het mij mogelijk heeft gemaakt om kennis te maken met ETHIOPIE.

Magda

Nog meer foto's