Via een ingenieus systeem, bedacht en uitgevoerd door Charles-Alexis de Montpellier, wordt bronwater vergaard in een reservoir van 400 meter lang dat hoger ligt dan de tuinen. Via allerlei kanaaltjes wordt het water met de druk die door het principe van de communicerende vaten ontstaat naar de verschillende watervallen, waterbekkens en fonteinen gestuwd.
In de 18de eeuw was een dergelijke realisatie een technische krachttoer. Dit meesterwerk kunnen we na 250 jaar dus nog steeds bewonderen.
Centraal in het domein staat het kasteel van de familie, gebouwd in 1627 door de familie de Halloy.

Spiegeltje, spiegeltje, aan de wand, wie is de mooiste van het land?

En dan nu naar de abdij van Floreffe waar pater Alexandre ons opwachtte voor een rondleiding en ons de geschiedenis over de abdij en haar paters vertelde.
Deze norbertijnenabdij werd in 1121 gesticht door Norbert van Gennep op verzoek van de graven van Namen. We bewonderden de abdijkerk met een mooi gebeeldhouwd barokke koorgestoelte (1632-1648), een museum en een middeleeuwse kapel waar nog veel op restauratie staat te wachten.
In 1842 verbleven er in Floreffe nog maar drie monniken waarvan de laatste overleed in 1850.
Om het voortbestaan van de abdij veilig te stellen werd eerst het klein-seminarie en vervolgens een lagere en middelbare school in de gebouwen ondergebracht.

Komt het spreekwoord “Zo fier als een pauw” hier vandaan?

Als afsluiter hadden we in de molenbrouwerij van de abdij “une assiette floreffoise”, een bord met een assortiment streekspecialiteiten en een lekker abdijbier van Floreffe.

Els en alle medewerkers, we hadden weer een heel fijne dag. We werden nochtans dikwijls verrast op een flinke regenbui maar dit heeft onze uitstap toch niet kunnen bederven. Tot de volgende keer!

Irma

Naar het overzicht